17/10/2011: Da Road to Bob (2)

O/K – sover lyk dinge goed. My konverensie kaartjie is geboek, vlug kaartjie Barcelona toe geboek, Eurorail kaartjie oor die kontenent van Europa geboek, plekke om te bly in Barcelona, Parys, Amsterdam en Hanover – check! Sterk besig om vriende te verloor soos ek hulle verveel met my – “mmhh, nee, sorry, kan nie dit of daai doen nie, moet vir Bob Dylan en Mark Knopfler gaan kyk” – oops, daar gaan nog een.220px-Bob_Dylan_-_Slow_Train_Coming

Min bekend is die feit dat Mark Knopfler guitar speler was op Bob se 19de album – “Slow Train Coming” (1979), en die twee het reuse respek vir mekaar, met Bob wat al opgemerk het: “He is the closest person in music to myself”. (Miskien omdat, as mens nie ordentlik en aandagtig na die musiek luister nie, jy nie eintlik veel kan uitmaak wat hulle se nie)  Maar ‘n ding se die kan Bob mos nou maar……….

“Oh, and I thought when I was there, God, what am I doing here?

I’m a-tryin’ to kill somebody or die tryin’

But the thing that scared me most was when my enemy came close

And I saw that his face looked just like mine”

“And I couldn’t help but think, through the thunder rolling and stink

That I was just a puppet in a play

Die woorde van Bob se ‘John Brown’  het my al baie besig gehou, weereens so basies en reguit en afhangend van jou gemoeds toestand spreek dit boekdele vir enige iemand wat deur die weermag is of half vir jouself kan dink. Bob het hierdie liedjie in 1962 geskyf, maar die eerste keer record in 1995 vir sy “Unplugged” album – min of meer die tyd toe ek regtig ernstig na die man begin “luister” en toe “gehoor” het. Dit gaan oor ‘n seun wat oorlog toe gaan, en hoe trots sy ouers en land op hom is en hoe hy wil gaan, maar hoe sy  mening begin verander terwyl hy daar is en realiteit in die oog staar. (Wel, dis een van my meninge) Kragtige woorde en een van my gunsteling liedjies.

So, op 21 Oktober 2011 vlieg ek uit om paar dinge van my bucket list af te haal. Ek gaan vir Bob kyk, ek gaan vir Mark kyk, en ek gaan die tweede wereld oorlog van Normandi in Frankryk tot in Berlyn volg en my fetiesh met oorlog verder stook. (julle het seker al immers seker gewonder waar kom die naam “Slagveld” vir die McGregor teater vandaan?) Ook wil ek van nader bekyk die plekke en staan op en gevoel kry van die plekke waar dinge gebeur het wat nooit moes nie.

Sien uit om julle van my wedevaringe te vertel. Dis soos Linkin Park in een van hulle liedjies se:

“If the rich wage war, it’s the poor that die.”

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s